• Actualiteit
  • Lifestyle

Door Bas van Agten

07-10-13

Op 28 september werd de Amsterdam E-challenge verreden. Zo’n tweehonderd elektrische voertuigen deden mee aan deze rally. Ik zeg rally omdat puzzelrit zo sneu klinkt en aan gereformeerde familieuitjes rondom Staphorst doet denken.

Met bolletjes en pijltjes werden de deelnemers door de hoofdstad heen geloodst en op een aantal punten van de route moest men vragen beantwoorden. Dat laatste vereiste het bezit van een smartphone. Via een speciale website en inlogcode kreeg ik als navigator, zodra ik me op een paar honderd meter afstand van een bepaald punt in de stad bevond, de vraag door op mijn Samsung Galaxy S3. (Dit is geen reclame maar ik schep bijzonder veel genoegen in Apple-bashing. iHate Apple religion. Dit geheel terzijde trouwens.) Via dezelfde locatieapplicatie kon de organisatie ‘zien’ waar wij met onze ZOE zo’n beetje uithingen. Kijk, dat was nou weer helemaal van deze tijd. Net als elektrisch rijden dus.
Binnen het gilde van de autojournalisten heb je tegenstanders, neutralen en voorstanders van de Full Electric Vehicles. Ik behoor tot de laatste groep. Eenvoudigweg omdat het aantal voordelen van de elektrische motor het aantal nadelen met een veelvoud overstijgt. Een van de inmiddels overwonnen nadelen is het design van de EV. Het is mij een raadsel waarom de eerste elektrische concept-cars er allemaal uit moesten zien als met plastic overdekte scootmobielen voor Alzheimerpatiënten. Zelfs de bekendste hybrides als de Prius en de Insight moeten het qua sexappeal nog steeds afleggen tegen een bord brandnetelsoep. Onze grote dank gaat dus uit naar de Fiskers, de Tesla’s en naar Laurens van den Acker. Deze Nederlander tekende de Renault ZOE en leverde daarmee een belangrijke bijdrage aan de ont-ridiculisering van de elektrisch voortbewogen automobiel. Het is een eigentijds uitziende auto die zich moeiteloos mengt in het trendy gezelschap van de laatste Clio en de Captur.

Wij reden de Amsterdamse E-Challenge met een lichtblauw exemplaar. Mijn chauffeur was Janet Richter , de directeur PR van Renault Nederland. Zij was zeer recentelijk en onfortuinlijk in het bezit geraakt van een iPhone 5 van Apple die dermate gebruiksvriendelijk bleek dat de website met leuke vraagjes definitief onbereikbaar bleef. Dat plaatste mij dus noodgedwongen in de positie van navigator. Met dank aan Steve Jobs. Ik kan normaliter nog verdwalen met een tomtom op de voorruit en een perfect functionerende GPS op mijn telefoon.

Toch bleek navigeren vooral een kwestie van concentratie. Janet Richter en ik raakten al snel in de ban van het competitieve element van de E-challenge en gingen dus onbedoeld steeds meer ons best doen. Het ging vanzelf, je wordt ongemerkt in de wedstrijd gezogen. Naarmate het langer goed leek te gaan waanden wij de overwinning steeds dichter binnen handbereik. Overtuigd van onszelf, om niet te zeggen lijdend aan grove zelfoverschatting, zoemden wij over de grachten, tussen het winkelende publiek en de toeristen door.

Tweehonderd fluisterstille auto’s die door de grachtengordel bewegen vallen op. Dat is ook precies de bedoeling van die hele E-Challenge. Promotie van de elektrische auto. Waarom waren we trouwens niet op het NOS journaal? Ook niet op RTL? Waarom reed prins Maurits niet mee voor een minuut Boulevard? Minpuntje voor de organisatie. Enfin, het was zonnig en we reden met de ramen naar beneden waardoor we wel de reacties van het Amsterdamse winkelpubliek meekregen.

“Is dat nou een ZOE als in Zowee of een ZOE als in Koe?”
“Is dit weer een Stille Tocht tegen familiegeweld of zo?”
“Hee, als je zonder stroom komt te zitten duwen we je wel even aan!”
Opvallend hoeveel mensen op de ZOE reageerden.

Ik had graag geschreven hoe ik de auto vond sturen, accelereren, remmen maar daar kwam het niet van. Ter compensatie ga ik binnenkort drie weken hier bloggen over mijn onderzoek in hoeverre een elektrische auto in mijn leven past. Ik heb op voorhand al last van een niet geringe range-anxiety en droom al regelmatig van het futloos uitrollen op de vluchtstrook tussen Lelystad en Almere. Gelukkig heb ik een goede telefoon denk ik dan maar. Ik krijg dus nog kans genoeg om de ZOE te besturen.

Op 28 september dachten we de meeste kans te hebben met Janet Richter achter het stuur en mij achter de bolletjes en pijltjes en de juiste smartphone. Het laatste onderdeel was een foto-oriëntatierit. Wij kenden allebei Amsterdam op ons duimpje! Die beker was voor ons! Om een lang verhaal kort te maken; geeneens een podiumplaats! Er stonden wel zestien bekers in alle soorten en maten op het tafeltje naast de juryvoorzitter, geen enkele werd ons uitgereikt! Deception extra-ordinaire! Hoe kon dat??! Er wordt natuurlijk een politiek spel gespeeld, sputterden we na als rechtgeaarde slechte verliezers. Renault sponsort de E-challenge en het is niet leuk voor alle ander sponsoren als Janet Richter onder luid gejuich op het podium wordt gehesen. Dat moet het zijn! We spreken af volgend jaar onder schuilnamen mee te doen en dat Janet dan een fatsoenlijke smartphone koopt. Moet je opletten wie er dan wint! Appletje eitje!

“ 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.